جلسه 1023

سیزدهم آذر یکهزار و سیصد و نود و هفت ؛   جلسه   پربرکت ختم صلوات متوسّلین به چهارده معصوم مسجد أمیرالمؤمنین (ع) ؛ در منزل دوستدار و خادم صدیق اهلبیت (ع) جناب آقای حاج نعمت الله جودکی ؛ برگزار گردید .

این محفل آسمانی که مملوء از جمعیت شیفته و دل بسته ی خاندان عصمت و طهارت (ع) بود ؛ با فرستادن هزاران صلوات نورانی آغاز گردید .

صلوات گویان و دیگر ارادتمندان و مدعوّین پیر و جوان ؛ از لسان قاریان مخلص ؛ آقایان صنیعی ؛ طاهردباغ و خوشحالپور ؛ دعای مقدّس توسّل را استماع و زمزمه فرمودند .

هزار و بیست و سومین نشست معنوی هفتگی اهل صلوات ؛ با قرائتِ جمعی دعای سلامتی امام زمان (عج) ؛ ادامه یافت .

یاد و خاطره ی شهید والامقام غلامعلی جودکی و والدینِ مرحومینِ صبور و نیک اندیش و مؤمنشان ؛ گرامی داشته شد .

برای شفای عاجل همه بیماران ؛ بویژه أخویِ جناب آقای مهندس حاج مرتضی شوره ؛ که دچار عارضه سکته شده اند ؛ و در تهران بسر می بَرند ؛ از خداوند متعال درخواست صحت و تندرستی شد .

تأکید و تصریح گردید ؛ که ان شاء الله جلسه هفته آینده ؛ بیستم آذر 97 ؛ در مسجد شهید جودکی برقرار خواهد گردید .

در بخش پایانیِ این محفل ملکوتی ؛ آقای صالحی زاده ؛ پیرامون مبحث شُکر ؛ مطالب ارزشمندی بیان کردند . از جمله :

شُکر، مفهومی قرآنی ؛ اعتقادی ؛ عرفانی ؛ اخلاقی ؛ اجتماعی ؛ و سلامت روان و خانواده است که به معنای سپاسگزاری و قدردانیِ قلبی ؛ زبانی و عملی از نعمتهای پروردگار می باشد .

شُکر قلبی ؛ دانستنِ نعمت از خدا ؛ شُکر زبانی ؛ اعتراف گفتاری به نعمت ؛ و شُکر عملی ؛ اطاعت در رفتار و کردار از بخشنده نعمت است .

امام صادق (ع) ؛ فرموده اند : هر کسی که خدایش نعمتی به او داده ؛ و آن نعمت را با قلبش بشناسد ؛ شُکرش را به جا آورده است .

هر سپاس و تشکّری ؛ لطف و عنایتی از جانب خداست . شُکرگزاری نعمتی از پروردگار است . و کُفر ورزیدن ؛ بی توجّهی به نعمات الهی است . ( وَ اشْكُرُوا لِی وَ لا تَكْفُرُون ) و سپاسگزار من باشید و نعمت هاى مرا ناسپاسى نکنید .

شُکر عملی ؛ شُکر کامل و ثمره ی دو شُکر زبانی و قلبی است . ( وَ قَليلٌ مِنْ عِبَادِیَ الشَّكُورُ ) و از بندگانم اندکی سپاس گزارند .

شیطان ؛ مانع بزرگ شُکرگزاری است . او مهم ترین بازدارنده ی انسان از شُکر به درگاه خداوند است . ابلیس همه راهکارها را برای جلوگیری از حرکت انسان در مسیر صراط مستقیم عبودیت و شکرگزاری ؛ در پیش می گیرد .

اخلاص ؛ تمام کننده ی شُکر است . شُکرگزار ؛ از خدا راضی است . و در بسیاری از صحنه های درس آموز عاشورا ؛ می توان شُکرگزاری را مشاهده کرد .

سجده شُکر ؛ نماز شُکر، عفو و گذشت ؛ بخشش و انفاق کردن ؛ آموختن دانش به دیگران ؛ احسان و ولیمه دادن ؛ و . . . برخی از مصادیق شُکر عملی هستند .

البته شُکر در برابر افراد ؛ به اعتبار مراتب و جایگاه شان متفاوت است . امام علی(ع) میفرماید : شُکر پروردگارت ؛ این است که دائماً ثنایش گویى . شُکر کسى که بالاى دست تو است ؛ به این است که در پیروى از او صادق باشى . شُکر همردیفت آن است که مراتب اخوّت و برادری را به خوبى انجام دهى . و شُکر کسانى که زیر دست تو هستند به این است که از بخشش به آنها مضایقه نکنی .

گفتنی است ؛ در لحظات انتهای این جلسه ؛ مکان برقراری محفل هفته آینده ؛ بیستم آذر نود و هفت ؛ توسّط میزبان محترمش ؛ جناب آقای غلامرضا زرّین فر ؛ به مسجد شهید جودکی ؛ واقع در خیابان استاد مطهّری ؛ تقاطع بلوار چهل و پنج متری ؛ تغییر یافت .

صلوات گویان دزفول...