جلسه 1025

دهم ربیع الثانی در سالروز وفات کریمه اهلبیت (ع) ؛   جلسه   ختم صلوات متوسّلین به چهارده معصوم مسجد أمیرالمؤمنین (ع) ؛ به میزبانی جناب آقای حاج علی صنیعی از ریش سفیدان بااعتبار و عزّتمند اهل ذکر ؛ برگزار گردید .

این مراسم معنوی ؛ از ساعت بیست و سی دقیقه ی بیست و هفتم آذر یکهزار و سیصد و نود و هفت ؛ با ختم هزاران صلوات نورانی در مسجد أمیرالمؤمنین (ع) ؛ واقع در خیابان نظامی آغاز گردید .

هزار و بیست و پنجمین محفل آسمانی صلوات گویان ؛ با قرائت دعای توسّل توسّط آقایان صنیعی ؛ طاهردباغ و خوشحالپور ادامه یافت .

گرامیداشت چهلم فقدان أبوی جناب آقای مهندس کالک ؛ بعدازظهر پنج شنبه بیست و نهم آذر نود و هفت ؛ در قطعه هشت گلزار شهیدآباد اطلاع رسانی گردید .

مجری محترم این هفته جلسه ؛ ضمن پاسداشت رحلت غریبانه برترین بانوی زمان خود ؛ حضرت معصومه (س) ؛ از اقدامِ نصب تصاویر شهیدان ؛ بویژه بنرهای تمثال تعداد کثیری از عاشورائیان مسجد أمیرالمؤمنین (ع) ؛ در یکی از مهمترین مسیرهای ورودی و خروجی شهر ؛ صمیمانه قدردانی فرمودند .

وی افزود : این امر خداپسندانه ؛ موجب شادمانی خانواده های شهداست . و نیز یادآوری ایثارگری ها و رشادتها به نسل جوان امروز .

آقای لب آبیان ؛ در بخش دیگری به ارائه مطالبی در مورد شُکر ؛ پرداختند . ایشان تصریح کردند :

سائلی آمد و از امام صادق (ع) ؛ کمک خواست . حضرت مقداری انگور برداشت و خواست به او بدهد . آن مرد قبول نکرد و گفت : به من پول بدهید . اما امام به درخواستش پاسخی نداد . سائل ؛ دوباره گفت : پس همان انگور را بدهید . امام صادق (ع) ؛ چیزی به او نبخشید .

طولی نکشید که سائل دیگری پیدا شد . وقتی امام یک خوشه انگور به او داد ؛ سائل ؛ شُکر خداوند را بجا آورد . امام با شنیدن سپاسگزاری او ؛ هر دو مُشت را پُر از انگور کرد و به او داد . مرد فقیر باز خدا را تشّکر کرد . و حضرت با هر بار شُکرگزاری اش ؛ دِرهم و جامه به وی عطاء فرمود .

بی شک ؛ اگر این گِدا همچنان به شُکر و سپاس خداوند ادامه می داد ؛ باز هم امام به او مرحمت می کرد .

شُكر عبارت است از شناختن نعمت از مُنعم و شاد شدن به آن و صرف كردن آن در راهي كه منعم به آن راضي باشد .

عقل و عقلاء ؛ شُکر کردن را می پسندند . زیرا سبب زیادی نعمت می شود . پس باید همواره خداوند را شاکر باشیم و کفر نعمت نکنیم .

به حُکم عقل ؛ موظّفیم ؛ از همه نعمات پروردگار که از هر اسباب و طریق و واسطه ای بما می رسند ؛ سپاس و تشکّر کنیم . چون هر چیزی فقط با اراده و مشیّت الهی انجام گرفته است .

طبق آیه سیزده سوره سبأ ؛ ( اعملوا آل داود شُکرا ) ؛ امکانات باید زمینه ی سپاسگزاری از خداوند باشند . و شُکر ؛ تنها با زبان نیست . بلکه یک عمل است .

در حدیثی از امام سجاد (ع) آمده است : خداوند در روز قیامت به بندهاش میفرماید : آیا از فلانی تشکّر کردی؟ او میگوید : پروردگارا ؛ از تو تشکّر نمودم . خداوند میفرماید : چون از او سپاسگزاری نکردی ؛ شُکر و سپاس مرا هم نکرده ای .

خاطرنشان می شود ؛ جلسه هفته آینده ؛ چهارم دی 97 ؛ در منزل جناب آقای محمد امیدی ؛ خیابان مدرّس بین خیابان فردوسی و خیابان بوعلی داخل کوچه ؛ برپا خواهد گردید .

صلوات گویان دزفول...